Jak działają podatki w Hiszpanii? Hiszpański system podatkowy w pigułce

Kto płaci podatki w Hiszpanii?

W Hiszpanii obowiązek podatkowy dotyczy zarówno rezydentów, jak i nierezydentów. Różni się jednak jego zakres:

• Rezydenci podatkowi (osoby przebywające w Hiszpanii ponad 183 dni w roku lub mające tam centrum interesów życiowych i ekonomicznych) płacą podatki od dochodów uzyskanych na całym świecie.
• Nierezydenci płacą podatki tylko od dochodów uzyskanych na terenie Hiszpanii – np. z wynajmu nieruchomości, pracy czy działalności gospodarczej.

Warto wiedzieć, że status rezydenta podatkowego nie zawsze pokrywa się z meldunkiem czy formalnym pobytem – liczy się faktyczne miejsce zamieszkania i związki ekonomiczne.

Podatek dochodowy od osób fizycznych (IRPF)

Najważniejszym podatkiem, który dotyczy osób fizycznych w Hiszpanii, jest IRPF (Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas). Jest to progresywny podatek dochodowy – im wyższe dochody, tym wyższa stawka.

Stawki IRPF w 2025 roku (łącznie z częścią krajową i regionalną) wahają się od ok. 19% do 47%, w zależności od wspólnoty autonomicznej. Podatek ten obejmuje:

• dochody z pracy (umowa o pracę, kontrakty, samozatrudnienie),
• dochody z wynajmu nieruchomości,
• zyski kapitałowe (np. sprzedaż akcji czy nieruchomości),
• emerytury.

Rozliczenia dokonuje się na podstawie formularza deklaracji rocznej – Declaración de la Renta, składanej zwykle między kwietniem a czerwcem kolejnego roku podatkowego.

Podatek dochodowy dla nierezydentów (IRNR)

Dla osób, które nie są rezydentami podatkowymi, obowiązuje IRNR (Impuesto sobre la Renta de no Residentes). W tym przypadku nie ma progów podatkowych – stosuje się stawki ryczałtowe:

• 24% dla obywateli spoza UE,
• 19% dla obywateli krajów UE oraz EOG.

Dotyczy to np. osób wynajmujących nieruchomość w Hiszpanii lub wykonujących tu pracę na zlecenie. W przypadku wynajmu obowiązuje konieczność składania kwartalnych deklaracji podatkowych.

Podatek VAT – czyli IVA

Hiszpański odpowiednik polskiego VAT to IVA (Impuesto sobre el Valor Añadido). Podstawowa stawka wynosi 21%, ale obowiązują również stawki obniżone:

• 10% – np. na usługi gastronomiczne, zakwaterowanie, niektóre produkty spożywcze,
• 4% – na książki, gazety, leki.

Firmy zarejestrowane jako płatnicy VAT muszą wystawiać faktury z odpowiednią stawką i składać deklaracje VAT (miesięczne lub kwartalne). Z kolei osoby prywatne płacą VAT pośrednio – kupując towary lub korzystając z usług.

Podatek od nieruchomości (IBI)

Właściciele nieruchomości w Hiszpanii zobowiązani są do płacenia IBI (Impuesto sobre Bienes Inmuebles) – podatku lokalnego naliczanego przez władze gminne. Wysokość IBI zależy od lokalizacji i wartości katastralnej nieruchomości.

IBI płaci się raz w roku. Średnio wynosi on od kilkuset do kilku tysięcy euro rocznie, w zależności od miasta (w Madrycie i Barcelonie jest zazwyczaj wyższy niż w mniejszych miejscowościach).

Podatek majątkowy (Impuesto sobre el Patrimonio)

Hiszpania należy do nielicznych krajów w Europie, które nadal pobierają podatek majątkowy. Dotyczy on osób fizycznych posiadających majątek przekraczający określoną wartość (zwykle 700 000 euro – w zależności od regionu).

Podatek ten obejmuje m.in.:

• nieruchomości,
• akcje i udziały,
• konta bankowe,
• samochody i inne dobra luksusowe.

Stawki wahają się od 0,2% do 3,5%, w zależności od wartości majątku i regionu Hiszpanii.

Podatek od spadków i darowizn

W Hiszpanii funkcjonuje również Impuesto sobre Sucesiones y Donaciones, czyli podatek od spadków i darowizn. Stawki zależą od relacji rodzinnych oraz regionu, w którym odbywa się przekazanie majątku.

W niektórych wspólnotach (np. Madryt) obowiązują znaczne ulgi dla najbliższej rodziny – sięgające nawet 99%. W innych regionach (np. Andaluzja, Walencja) podatek ten może być bardziej odczuwalny.

Rejestracja działalności gospodarczej i opodatkowanie firm

Założenie firmy w Hiszpanii wiąże się z koniecznością rejestracji w urzędzie skarbowym (Agencia Tributaria) oraz w ZUS-ie hiszpańskim (Seguridad Social). Do wyboru są różne formy działalności:

• autónomo – odpowiednik jednoosobowej działalności gospodarczej,
• sociedad limitada (SL) – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Autónomos płacą:

• składki społeczne (ok. 230–300 euro miesięcznie, z możliwością ulg na start),
• podatek dochodowy (IRPF) wg progresywnych stawek lub ryczałtem,
• VAT (IVA) – jeśli działalność podlega opodatkowaniu.

Firmy zarejestrowane jako spółki płacą z kolei podatek dochodowy od osób prawnych (Impuesto de Sociedades) – standardowa stawka to 25%.

Co z umowami międzynarodowymi?

Dla Polaków mieszkających lub inwestujących w Hiszpanii istotne znaczenie ma umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Polską a Hiszpanią. Zasady tej umowy regulują, w którym kraju należy rozliczać konkretne dochody – np. z emerytur, najmu czy dywidend.

Warto skonsultować się z doradcą podatkowym, jeśli uzyskujesz dochody w obu krajach – to pozwoli uniknąć nieporozumień i kar skarbowych.

Podatki w Hiszpanii – co jeszcze warto wiedzieć jako obcokrajowiec?

W Hiszpanii urzędy skarbowe są dość restrykcyjne, ale jednocześnie oferują dużo informacji i wsparcia – wiele usług można zrealizować online przez portal Agencia Tributaria.

Warto też pamiętać, że większość formalności wymaga posiadania numeru NIE (Número de Identidad de Extranjero) – to identyfikator nadawany cudzoziemcom przebywającym w Hiszpanii.

Jeśli planujesz dłuższy pobyt lub zakup nieruchomości, najlepiej wcześniej poznać obowiązujące podatki w Hiszpanii – a w razie wątpliwości – skorzystać z pomocy doradcy podatkowego.