Nowe wynagrodzenia 2026: kto zyskał, a kto musi liczyć koszty?

Stawki wynagrodzeń w 2026 roku. Co realnie zmieniło się od stycznia?

Od 1 stycznia 2026 roku w Polsce obowiązują nowe stawki minimalnego wynagrodzenia. Zmiany dotyczą zarówno osób zatrudnionych na umowę o pracę, jak i pracujących na umowach cywilnoprawnych. To temat, który bezpośrednio wpływa na domowe budżety, decyzje pracodawców i rynek pracy jako całość.

Najważniejsze zmiany w 2026 roku – w skrócie

• minimalne wynagrodzenie wzrosło do 4 806 zł brutto
• stawka godzinowa na umowach cywilnoprawnych to 31,40 zł brutto
• obowiązuje jedna waloryzacja – bez podwyżki w połowie roku
• wyższe koszty zatrudnienia po stronie pracodawców
• większa przewidywalność wynagrodzeń w skali całego roku

 Umowa o pracę: ile wynosi pensja minimalna w 2026 roku?

Minimalne wynagrodzenie za pełen etat w 2026 roku wynosi:

➡ 4 806,00 zł brutto

Po odliczeniu składek i podatków pracownik otrzymuje około:

➡ 3 605 zł netto („na rękę”)*

* Kwota netto szacunkowa, przy założeniu podstawowych kosztów uzyskania przychodu, PIT-2 i braku PPK.

To realna kwota, którą można przeznaczyć na codzienne wydatki. Jednocześnie całkowity koszt zatrudnienia jednej osoby dla pracodawcy wynosi:

➡ 5 790,28 zł

Oznacza to, że różnica między wypłatą netto a kosztem pracodawcy pozostaje znacząca.

Umowy zlecenia i świadczenie usług – nowa stawka godzinowa

W 2026 roku minimalna stawka godzinowa wynosi:

➡ 31,40 zł brutto za godzinę

To ważna informacja dla osób pracujących dorywczo, sezonowo lub w elastycznym czasie pracy.

Uczniowie i studenci do 26. roku życia

Dla tej grupy obowiązują szczególne zasady:

• brak podatku dochodowego
• brak składek ZUS

W praktyce oznacza to, że:

➡ 31,40 zł brutto = 31,40 zł netto

Każda przepracowana godzina to pełna wypłata „na rękę”.

Jedna waloryzacja – co to oznacza w praktyce?

W 2026 roku rząd zdecydował się na tylko jedną podwyżkę – od 1 stycznia. Brak drugiej waloryzacji w połowie roku oznacza:

• stabilność planowania wynagrodzeń
• brak niespodziewanych zmian w kosztach pracy
• mniejszą elastyczność reagowania na inflację

To rozwiązanie ma zarówno zwolenników, jak i krytyków.