Na zdrowie!

Alkoholizm, bo o nim mowa, często traktowany jest pobłażliwie. Sięgając po piwo czy lapkę wina, nie zdajemy sobie sprawy, że właśnie wykonujemy pierwszy krok ku uzależnieniu. Oczywiście nie wszyscy spożywający alkohol muszą poddawać się terapii, jednak w wielu przypadkach jest to początek końca. Od takiego "jednego piwka" zaczynało milion osób w Polsce. Minimum milion. Dane te dotyczą bowiem tylko tych, którzy przyznali się do swojego problemu i poddali leczeniu. Nadal duża grupa osób twierdzi, że nie ma problemu z alkoholem.
Łatwość dostępu do alkoholu oraz polskie społeczne przyzwyczajenie sprawiają, że nie traktujemy alkoholu jak używki, lecz element codziennego jadłospisu. W polskiej kulturze i obyczajowości alkohol ma swoje stałe miejsce, a częste sięganie po niego jest usprawiedliwiane bardziej, niż w innych częściach świata. Trudno wyobrazić sobie wieczór kawalerski, wesele czy "pępkowe" bez alkoholu, chociaż sporadycznie się takie zdarzają. Polacy słyną na całą Europę ze swoich mocnych głów i rekordu promili we krwi, który w przypadku rekordzisty prawie trzykrotnie przekroczył dawkę śmiertelną tj. 5 promili.
Odwagi w sieganiu po alkohol dodaje przekonanie, że skoro w większości sklepów półki wypełnione są trunkami z różnych stron świata, to w ich spożywaniu nie ma nic nadzwyczajnego i niebezpiecznego. Nic bardziej błędnego. Alkoholizm jest chorobą i to nieuleczalną. Osoba, której udaje się wyjść z nałogu, zmuszona jest do całkowitej zmiany swego stylu życia, środowiska, często pracy. A i to nie daje stuprocentowej pewności, że problem nie wróci.
W chorobie alkoholowej wyróżnia się cztery podstawowe fazy picia i uzależnienia. W pierwszej alkohol pojawia się okazjonalnie w sytuacjach towarzyskich, wiąże się z przyjemnością, rozluźnieniem, relaksem, co tylko powoduje wzrost chęci sięgania po niego. Problem rozpoczyna się wtedy, gdy zaczynamy szukać okazji do picia i nie wystarczają nam już dwie puszki piwa na meczu. Faza ta określana jest mianem ostrzegawczej. Jeśli w porę zdamy sobie sprawę z konsekwencji nadużywania alkoholu, jest jeszcze szansa na zapanowanie nad nałogiem. Później jest już tylko źle. Chory traci kontrolę nad piciem, wpada w kilkudniowe, a nawet dłuższe, ciągi alkoholowe, właściwie rzadko kiedy jest trzeźwy. Ostatni etap choroby przejawia się już całkowitą utratą kontroli nad swoim życiem, otępieniem, obniżeniem sprawności intelektualnej, a w skrajnych przypadkach psychozami alkoholowymi, często dotyczącymi urojonych zdrad partnera. Alkoholik staje się często niewrażliwy na potrzeby innych, agresywny, niezdolny do refleksji, czego konsekwencją jest stronienie od towarzystwa.
Pierwsza faza uzależnienia często bywa niezauważona. Przejawia się ona w pierwszych problemach w pracy, spóźnieniach, zaburzeniach odczuwania czasu. W kolejnym etapie człowiek zaczyna przekraczać własne granice etyczne, nie powstrzyma się od kłamstwa, kradzieży, zdrady, zrobi wszystko, aby zdobyć pożywkę dla swojego nałogu.
Należy jednak podkreślić, że alkoholizm może przybierać również inne formy, u jednych będzie to życie na ciągłym rauszu, jednak nie dopuszczanie do stanu upojenia, u innych w nieregularnym piciu na umór, a jeszcze inna grupa alkoholików, pomimo leczenia ponownie wpada w ciągi alkoholowe wywołane chociażby przypadkowym zjedzeniem cukierka z rumem. Wszystko zależy od płci i osobistych uwarunkowań, a także genów, gdyż alkoholizm można odziedziczyć po rodzicach.
Dziś z okazji Światowego Dnia Trzeźwości warto na chwilę zatrzymać się i zastanowić, czy codzienność nie przysłania nam prawdziwych problemów, czy w celu ich rozwiązania nie sięgamy po alkohol coraz częściej lub w coraz większych ilościach. Warto, ceną jest życie nasze i naszych bliskich.