Analiza zbrodni katyńskiej i sowieckiego kłamstwa

Zbrodnia katyńska to rozstrzelanie około 22 tysięcy polskich obywateli dokonane wiosną 1940 r. na polecenie najwyższych władz Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich (ZSRS). Nazwa zbrodni pochodzi od miejscowości Katyń koło Smoleńska, gdzie odnaleziono pierwsze groby zamordowanych. Jej ofiarą padli chronieni prawem międzynarodowym polscy jeńcy wojenni wzięci do niewoli po agresji sowieckiej na Polskę. Wśród zamordowanych było około 2400 osób związanych przedwojennym województwem kieleckim. Od ujawnienia zbrodni wiosną 1943 r. Sowieci próbowali obciążyć winą Niemców. Przez kolejne kilkadziesiąt lat kłamstwo podtrzymywane było zarówno przez rosyjskich jak i polskich komunistów. Nawet po rozpadzie ZSRS, Rosjanie nigdy nie uznali zbrodni za ludobójstwo. W konsekwencji kłamstw i matactw sowieckich, nigdy żaden z mocodawców, organizatorów i sprawców zbrodni nie został ukarany. Obecnie w Rosji nadal podnoszone są głosy propagujące kłamstwo katyńskie.