Refleksja nad tym, co tyczy spraw systemowych pojawia się zwykle wtedy, kiedy jakaś konkretna sytuacja podkręci społeczne nastroje. Po jakimś czasie emocje opadają i wszystko wraca do normy, ponieważ na codzień mało kto łamie sobie nad tym głowę. Czas w dobie globalizacji to towar deficytowy, tym niemniej warto go wygospodarować, choćby po to aby umieszczać sprawy w odpowiedniej perspektywie. Maszerując wytyczonym przez innych szlakiem wypada wiedzieć dokąd prowadzi oraz jak został skonstruowany.
Trudno przeoczyć fakt, że rola władzy publicznej wszędzie rośnie, podobnie jak ilość legislacji tworzonej przez powołane do tego instytucje. Trend jest ogólnoświatowy i postępuje szybko. Ilustruje to przykład … USA. Poglądowo ujął to Alvin Rabushka: „Federal Register, publikacja zawierająca wszystkie regulacje i przepisy federalne, której pierwszy rocznik z 1936 roku zawierał 2411 stron, w 1980 roku liczył już 87011 stron, i to stron o wiele mniejszego druku”
Życie obywateli w cywilizowanym świecie reguluje coraz większa ilość ustaw, rozporządzeń, uchwał, zarządzeń, regulaminów itp. Imponującej produkcji legislacyjnej towarzyszą równie częste zmiany i nowelizacje prawa wcześniej przyjętego. Żeby chodziło tylko o kosmetykę! Otóż w wielu przypadkach rzecz sięga kwestii fundamentalnych. Jeśli ktoś chce się przekonać jak to działa na naszym podwórku, wystarczy prześledzić rodzime ustawodawstwo oświatowe na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat.
W efekcie obywatel ma do czynienia z istnym zalewem przepisów wpływających na jego egzystencję. Niewykluczone, że wielu ludzi nawet nie wie, iż wykonując proste czynności codziennego bytowania mogą naruszać jakieś prawo, którego akurat nie znają. Wcale bym się nie zdziwił, bo trzeba specjalisty aby ze wszystkim być na bieżąco.
Obserwując kierunek zmian mam przeświadczenie graniczące z pewnością, że coraz więcej czasu spędzamy wykonując często najzupełniej zbędne formalizmy i niczemu niesłużące procedury. Niemal wszystko trwa dłużej i drożej kosztuje. W powszechnym przeświadczeniu rosnąca produkcja „papierów” nie czyni rzeczywistości lepiej zorganizowaną ani bardziej przejrzystą. Zabiera za to godziny, które moglibyśmy wykorzystać z większym pożytkiem na coś innego. Nikt nam ich nie zwróci a życie mamy jedno.
Ciekawe co by się stało, gdyby pewnego dnia 90% istniejących przepisów naraz przestało obowiązywać. Czy świat pogrążyłby się w chaosie i anarchii? Sądząc po obfitej działalności legislacyjnej np. UE niektórzy pewnie myślą, że tak. Oczywiście, powoduje to także nieprzewidziane skutki, bo wbrew temu, co twierdził Marks, ilość nie przechodzi w jakość a może jest nawet wprost przeciwnie. Im więcej przepisów, tym większe prawdopodobieństwo powstawania prawnych bubli albo legislacyjnych dziwolągów. Wdzięcznych przykładów dostarcza unijna twórczość w zakresie standaryzacji, określającej m.in. krzywiznę banana, dopuszczalny poziom hałasu maszyn rolniczych na polu czy uznającej marchew za owoc a ślimaka za rybę.
Napisz komentarz
Komentarze