Świąteczne trio - wspomnienie świętego Szczepana

Święty Szczepan był jednym z siedmiu diakonów, wybranych przez apostołów. Święty Piotr zaproponował, by diakoni pomagali apostołom w prowadzeniu pracy charytatywnej. Dzięki pomocy, apostołowie mieli czas na głoszenie Ewangelii. Zadaniem świętego Szczepana była posługa ubogim, głównie wdowom. Święty Szczepan nie ograniczył się tylko do pracy charytatywnej, zajął się również głoszeniem Ewangelii. Sanhedryn, czyli najwyższe władze żydowskie, oskarżyły go o bluźnierstwo, występowanie przeciwko prawu Izraela i skazały na śmierć przez ukamienowanie. Święty Szczepan zginął około roku 36. Jego relikwie spoczywają w rzymskiej bazylice św. Wawrzyńca w Rzymie.
Święty Szczepan został pochowany w Ben-Gemat. W V wieku cesarzowa Eudoksja przeniosła jego relikwie do Jerozolimy i złożyła w bazylice pod Bramą Damasceńską. W obawie przed Saracenami przeniesiono je do Konstantynopola, a następnie w 555 roku do Rzymu.
Zgodnie z tradycją, od drugiego dnia świąt, kiedy przypada dzień świętego Szczepana, rozpoczyna się okres kolędowania ("chodzenia po kolędzie") księży, a na wsiach również grup kolędnikow do domów wiernych.
Święty Szczepan jest patronem diecezji wiedeńskiej, kamieniarzy, kucharzy, tkaczy, stolarzy i bednarzy. W ikonografii święty Szczepan jest przedstawiany najczęściej w scenie kamienowania. W innych przestawieniach pojawia się jako młody diakon, a jego atrybutami są: gałąź palmowa, księga Ewangelii, kamienie.