NIEUNIKNIONE (felieton)

        To się musi kiedyś zdarzyć. I choć trudno to sobie wyobrazić, tak właśnie będzie. Miliony ludzi na całym świecie, ludzi z naszego otoczenia, stracą coś niepowtarzalnego. Brutalnie i zapewne bez uprzedzenia zostanie im odebrana cząstka ich samych. Trudno przewidzieć konsekwencje tego zdarzenia. Jak zachowa się społeczność ludzka? Na nic się zdadzą prośby, groźby, a nawet wszechogarniająca depresja. To, co się stanie, jest nie tylko nieuniknione, ale i nieodwracalne.
        Wobec tak zaskakującego obrotu sprawy, pozostaniemy bezradni i całkowicie bezbronni. Ogólna dezorientacja z całą pewnością odbije się na naszej codzienności, której rytm zostanie raz na zawsze zaburzony. Gabinety psychologów i psychoterapeutów przeżyją, z całą pewnością, prawdziwe oblężenie. Nie wykluczone też, że oni sami będą potrzebowali pomocy specjalisty. I co wtedy? Czy podołamy problemowi o tak dużym stopniu zaawansowania i tak bardzo rozpowszechnionemu?
        Wielu z nas stanie przed poważnym dylematem. Trzeba się będzie zatrzymać i odpowiedzieć sobie na kilka istotnych pytań. Jak wrócić do normalnego życia? Jak odbudować poczucie bezpieczeństwa i spokój wewnętrzny? Czy wobec tak niespodziewanego obrotu spraw, będzie to w ogóle możliwe? Przyjdzie nam zrezygnować z wypracowywanych przez lata przyzwyczajeń.
       
Kiedy już stanie się jasne, że nic nie da się zrobić, że to już koniec, najtrudniej będzie zachować spokój. Gdzie wtedy będziesz? W domu? W pracy? W szkole? Czy będą przy tobie ludzie, którzy podniosą cię na duchu? Czy będziecie mogli połączyć się w bólu? 

        Pomyśl o tym, zanim nadejdzie ten moment. I choć to się w głowie nie mieści, jest niepojęte i niewyobrażalne, musi się zdarzyć. Nieuchronnie, pewnie, niechybnie.
        Kiedyś przecież musi być wyemitowany ostatni odcinek Mody na sukces…

Tomasz Ewski