Ostatnie miesiące nie były łatwe dla Platformy Obywatelskiej i premiera Donalda Tuska. Kulminacja zdarzeń, które wpędziły rządzącą formację w nie lada kłopoty nastąpiła w ubiegłym tygodniu. Jesienna ofensywa opozycji, wyprowadzenie ludzi na ulice Warszawy, populistyczne obietnice i mające je uwiarygodnić debaty ekonomistów, wysyp kandydatów na premiera (vide Cymański, Gliński ), spadek w sondażach i nieszczęsne głosowanie w sprawie projektu zaostrzającego ustawę aborcyjną postawiły premiera Tuska przed niezmiernie trudnym zadaniem stawienia czoła wszystkim przeciwnościom. Momentem zwrotnym w tej politycznej grze było piątkowe wystąpienie premiera w Sejmie, zakończone złożeniem wniosku o votum zaufania dla rządu koalicyjnego PO/PSL. Ten ryzykowny manewr, skutkujący w przypadku niepowodzenia dymisją rządu i prawdopodobnymi przedterminowymi wyborami parlamentarnymi dowiódł, że mandat do rządzenia krajem otrzymany od wyborców jesienią 2011 roku został podtrzymany, a deprecjonowanie wyników wyborów przez opozycję oraz odbieranie prawa do sprawowania władzy rządowi PO/PSL jest stanowczo przewczesne i nieuprawnione.
Donald Tusk sprawuje funkcję premiera koalicyjnego rządu od pięciu lat. Nikt dłużej od niego w okresie po 1989 roku nie utrzymał się na tym stanowisku. Po raz pierwszy, w trakcie kadencji został zmuszony do poddania się ocenie parlamentu razem ze swoim rządem. To niewątpliwie bardzo niekomfortowa sytuacja, z której premier i koalicja wyszli zwycięsko. Zanim jednak „rzucimy kamieniem” w premiera, powinniśmy rzetelnie i sprawiedkiwie ocenić jego dokonania, przede wszystkim jako szefa rządu.
Z pewnością epitety, jakimi raczy go opozycja takie jak „zdrajca”, „pachołek Merkel”, „wasal Putina”, „ryży”, „wilcze oczy”, mają dyskredytować premiera w polskim społeczeństwie. Bardzo dużo takich słów padało i pada poda adresem szefa polskiego rządu z ust opozycyjnych polityków oraz na łamach ultraprawicowych gazet, nie mówiąc już o internecie, gdzie skala chamstwa i prostactwa przeciwników premiera jest wręcz niewyobrażalna. Tego typu oceny nie są i nie mogą być miarodajne. Obiektywna ocena sukcesów i niepowodzeń rządu kierowanego przez Donalda Tuska została przede wszystkim dokonana przez wyborców podczas ubiegłorocznych wyborów. Mandat otrzymany od Polaków na kolejne cztery lata jest wydarzeniem bezprecedensowym w historii Polski i pewnie przez to tak trudno opozycji pogodzić się z tym faktem. Stąd też zaciekłe ataki, również personalne, które nie mają nic wspólnego z merytoryczną debatą o problemach ważnych dla Polski i Polaków.
Zdecydowany sprzeciw, w ocenie dużej części polskiego społeczeństwa budzi postawa opozycji, głównie PiS odbierająca Polakom radość i dumę z niewątpliwych osiągnięć naszego kraju. Zarówno w krajowym jak i międzynarodowym wymiarze. Opozycja wmawia Polakom, że jesteśmy nieudacznikami, wszystko co robimy jest zrobione źle, stadiony, drogi, autostrady, dworce, lotniska zaraz się rozsypią, wokół szerzy się złodziejstwo, kombinatorstwo, oszustwo i inne draństwa. W optyce widzenia tych ludzi żyjemy w „bananowej republice”, mieszkamy w kraju, który obrzydzają nam na każdym kroku. Ta niemoralna i nieetyczna postawa, podyktowana głównie politycznym interesem wyrządza nieodwracalne szkody w życiu polskiego społeczeństwa. Odbiera nam pewność siebie, dzieli Polaków, utrwala stereotypy słabego, wykorzystywanego przez „wiadome siły” państwa. Tymczasem, uwalniając się od katastroficznych wizji głoszonych przez opozycję, dostrzeżemy kraj, który w ostatnim dwudziestoleciu tak bardzo się zmienił na lepsze. Często nie pamiętamy, a niektórzy nie chcą pamiętać jak wyglądały nasze miasta i wsie w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Modernizacja kraju, otwarte granice, szybki wzrost gospodarczy, przypływ nowych technologii, zaspokojenie edukacyjnych oczekiwań Polaków, niewątpliwy wzrost stopy życiowej większości społeczeństwa to fakty, z którymi nie da się polemizować. Oczywiście, taka transformacja musiała być okupiona wieloma trudnościami i dolegliwościami związanymi głównie z nieznanym socjalistycznej gospodarce zjawiskiem bezrobocia. Ale niewątpliwie bilans tych lat jest pozytywny, „na plus” jak powiedzieliby niektórzy. Pomimo światowego kryzysu gospodarczego, przed którym Polska, dzięki między innymi przewidywalnym i trafnym decyzjom rządu premiera Donalda Tuska zdołała się obronić. Oczywiście należy dostrzegać problemy wymagające szybkiego rozwiązania takie jak właśnie bezrobocie, służba zdrowia, wciąż pracująca poza granicami duża liczba obywateli, system opieki zdrowotnej i pomoc najsłabszym. Również poprawa wskaźników demograficznych i inwestycje, o czym mówił premier w swoim piątkowym wystąpieniu, zapowiadając wprowadzenie rocznych urlopów macierzyńskich i wielomiliardowe nakłady w polską gospodarkę.
Tylko naiwni lub niezorientowani mogą zakładać, że odejście Tuska i przyjście Kaczyńskiego spowoduje, że ropa naftowa stanieje, spadnie wysokość podatków, przybędzie miejsc pracy, powstaną nowe szkoły podstawowe i gimnazja, naprawiona zostanie służba zdrowia, wszyscy dostaną podwyżki pensji, Putin obniży ceny gazu i złoży razem z Merkel hołd prezesowi jedynej słusznej partii. Polski nie stać na eksperymenty, które w konsekwencji mogą doprowadzić do zaprzepaszczenia dotychczasowych osiągnięć. Przed nami wiele wyzwań i trudnych do wykonania zadań. W atmosferze normalności i spokoju łatwiej będzie je osiągnąć.
Ostrowiec Św. 13.10.2012r. Eligiusz Mich
Przewodniczący Platformy Obywatelskiej RP
Powiatu Ostrowieckiego
Napisz komentarz
Komentarze