Chyba najbardziej gorącym tematem ostatnich dni, jest zarządzone przez prezydenta Andrzeja Dudę referendum, które według wnioskodawcy miałoby się odbyć razem z wyborami parlamentarnymi zaplanowanymi na 25 października. Ta, jak się okazuje budząca emocje i wiele kontrowersji decyzja, będzie w najbliższym czasie przedmiotem obrad Senatu, który na przeprowadzenie referendum w kształcie zaproponowanym przez prezydenta musi wyrazić zgodę. Prezydent Andrzej Duda wykonał zręczny polityczny ruch, ale także wywołał dyskusję na temat dopuszczalnych granic wykorzystywania demokratycznych instrumentów do bieżącej walki o władzę.
Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że prezydent zarządzając referendum wpisał się w retorykę partii politycznej, z której się wywodzi. Posługiwanie się argumentacją, że reprezentuje wszystkich Polaków, jak deklarował przed objęciem tego urzędu, nie wydaje się być do końca wiarygodne. Przedmiotem referendum zaproponowanego przez prezydenta są przecież zagadnienia, które były i są wypisane na sztandarach partii, której jeszcze niedawno był prominentnym członkiem. Tak więc dobór pytań oraz termin referendum jednoznacznie wskazują komu w kampanii wyborczej prezydent Andrzej Duda chce pomóc. Nie będę odosobniony w opinii, że ta decyzja prezydenta jest dobra przede wszystkim dla Andrzeja Dudy i PiS. A to stawia prezydenta w kontrze do zapowiedzi, że będzie prezydentem wszystkich Polaków.
Mamy więc sytuację zgoła kuriozalną, niespotykaną w większości krajów demokratycznych. Na przestrzeni dwóch miesięcy możemy mieć w Polsce dwa referenda, zarządzone przez dwóch prezydentów. Co więcej, obydwa inspirowane bieżącą sytuacją polityczną. Moja ocena zasadności i okoliczności zarządzenia referendum przez byłego prezydenta Bronisława Komorowskiego jest również krytyczna. Została podjęta także na polityczne zamówienie i miała się stać elementem wyborczej walki o urząd prezydenta. Nie można nie odnieść wrażenia, że prezydent Duda powiela błąd prezydenta Komorowskiego wykorzystując instytucję referendum do walki o władzę.
Polski system polityczny, zapisany w Konstytucji przewiduje referendum, jako instrument demokracji bezpośredniej w państwie prawa. Nie stawia go jednak ponad ustrojowe organy państwa jakimi ustanawia Sejm, Senat i Prezydenta. Według konstytucji, w Polsce nie stanowi się prawa poprzez odwoływanie się do woli narodu w kwestiach pozaustrojowych. Prawo i bieżące regulacje uchwala parlament z podpisem prezydenta, czyli przedstawiciele narodu wybrani w demokratycznych wyborach. W referendum, według naszej konstytucji rozstrzyga się sprawy dotyczące wyrażenia zgody na ratyfikację umów międzynarodowych, czy też zmian w samej konstytucji. Referendum można również zarządzić w sprawach o szczególnym znaczeniu dla państwa, jednak przedmiotem głosowania nie może być jakakolwiek kwestia już wcześniej uregulowana.
Kierując się zapisami polskiej Konstytucji, ale przede wszystkim zdrowym rozsądkiem, należy stwierdzić, że ani jedno, ani drugie referendum nie wypełnia kryteriów zapisanych w ustawie zasadniczej. Z referendum uczyniono w Polsce, w majestacie urzędu Prezydenta RP element politycznych rozgrywek. Demokratycznych instrumentów w państwie prawa powinno używać się z wielką rozwagą i ostrożnością. W przeciwnym razie cała demokracja staje pod dużym znakiem zapytania, a kończy się to spadkiem zaufania do państwa, osłabieniem jego przewidywalności i stabilności. W Polsce zrelatywizowano już prawie wszystko. Okazuje się, że teraz przyszedł czas także na demokrację.
Eligiusz Mich
Przewodniczący Platformy Obywatelskiej RP
Powiatu ostrowieckiego
Ostrowiec Św. 21.8.2015r.
POD PATRONATEM 
Napisz komentarz
Komentarze