84 lata temu, 11 i 12 października 1942 roku, niemieccy żołnierze przystąpili do likwidacji getta w Ostrowcu Świętokrzyskim. Akcja została przeprowadzona w ramach nazistowskiej operacji „Reinhardt”, której celem była zagłada ludności żydowskiej na okupowanych ziemiach polskich. Dla Ostrowca były to jedne z najtragiczniejszych dni w jego historii.
W toku tych wydarzeń wywieziono około 15 tysięcy Żydów z regionu, w tym ponad 11 tysięcy z samego Ostrowca Świętokrzyskiego. Za tymi liczbami kryją się konkretne rodziny, sąsiedzi, kupcy, rzemieślnicy, dzieci i osoby starsze, które przez dziesięciolecia współtworzyły tkankę miasta. Likwidacja getta oznaczała kres wielowiekowej obecności żydowskiej społeczności w Ostrowcu.
Jak przebiegała likwidacja getta
W połowie 1942 roku w ostrowieckim getcie przebywało około 15–16 tysięcy osób. Wielu Żydów trafiło tam po przesiedleniach z innych miejscowości. Zamkniętą dzielnicę otoczyły niemieckie formacje policyjne i oddziały odpowiedzialne za przeprowadzenie akcji, wspierane przez formacje pomocnicze.
Rozpoczęto brutalną segregację mieszkańców. Osoby zdolne do pracy i posiadające dokumenty zatrudnienia oddzielano od tych, którzy takiego statusu nie mieli. Młodych i silnych kierowano do dalszej pracy przymusowej, natomiast dzieci, osoby starsze oraz chore przeznaczano do deportacji. Kolumny ludzi prowadzono pod nadzorem na stację kolejową, skąd odchodziły transporty do obozu zagłady w Treblince.
Deportacje trwały kilka dni i odbywały się w kilku dużych grupach. Według zachowanych ustaleń w Treblince zamordowano ponad 11 tysięcy Żydów z ostrowieckiego getta. Około 1500 osób pozostawiono przy pracy, ponieważ mogły udowodnić swoje zatrudnienie. Nie była to jednak droga do ocalenia, lecz część systemu terroru i wyniszczenia.
Napisz komentarz
Komentarze