Od 2018 roku obowiązują w Polsce przepisy ograniczające możliwość sprawowania funkcji wójta, burmistrza lub prezydenta miasta do dwóch kadencji po pięć lat każda. Regulacja miała na celu zwiększenie rotacji władzy i wzmocnienie jawności lokalnej polityki, ale od początku budziła kontrowersje. W praktyce to oznacza, ze włodarz, który kierował gminą 2 kadencje czyli 10 lat, ponownie nie może ubiegać się o to stanowisko.
W piątek, 12 września 2025 roku, w Sejmie odbyła się debata nad poselskim projektem ustawy autorstwa Polskiego Stronnictwa Ludowego, który przewiduje zniesienie tego limitu.
Zwolennicy zniesienia dwukadencyjności podkreślają trzy główne argumenty. Po pierwsze, prawo wyborcze obywateli powinno gwarantować swobodę wyboru reprezentantów bez sztucznego ograniczenia liczby kadencji. Po drugie, doświadczeni samorządowcy mają często wiedzę i umiejętności potrzebne do realizacji długoterminowych inwestycji i strategii rozwoju, a wymuszone rotacje mogą przerywać ciągłość projektów. Po trzecie, kadencyjność ogranicza realizację biernego prawa wyborczego, co z kolei gwarantuje Konstytucja.
Przeciwnicy likwidacji ograniczenia kadencyjności zwracają uwagę na inne ryzyka. Limity mają zapobiegać kumulacji władzy i tworzeniu lokalnych „układów zamkniętych”, a także sprzyjają zasymilowaniu nowych pomysłów i osób w lokalnym życiu publicznym. Ich zdaniem dwukadencyjność wzmocniła rolę radnych i mechanizmy kontrolne w wielu jednostkach samorządu terytorialnego. Krytycy ostrzegają także, że zniesienie limitu może osłabić dynamikę zmian i utrudnić dostęp do stanowisk dla nowych pokoleń liderów.
Zwolennicy projektu postulują nie tylko przywrócenie możliwości wielokrotnego ubiegania się o stanowiska włodarzy gmin, ale także zniesienie zakazu startowania takich osób w wyborach do rad powiatów czy sejmików województw.
Projekt zniesienia kadencyjności trafi pod obrady komisji.
Napisz komentarz
Komentarze